Strona domowa pGPRS

Czym jest pGPRS?

pGPRS

Program służy do konfigurowania połączenia GPRS w Ubuntu 8.10, 9.04 (przeczytaj jak to zrobić w tej wersji tutaj) gdy przy użyciu komórki ustanawiane jest połączenie z Internetem.
Został napisany w Pythonie, z użyciem biblioteki GTK. Obsługuje połączenia za pomocą portu szeregowego, USB oraz Bluetooth. Program potrafi skonfigurować połączenie dla wszystkich polskich sieci GSM.

Screencast

Jak używać programu można obejrzeć w okienku poniżej albo na stronie YouTube’a. Konfiguracja przy użyciu Motoroli V3, Bluetootha oraz TakTak’a.

Instrukcja obsługi v0.9 (ta wersja działa z Ubuntu 8.10, 9.04)

Aby uruchomić program należy:

  • ściągnij pakiet z aplikacją pGPRS 0.9 . deb
  • zainstaluj sciągnietego DEBa za pomocą domyślnej aplikacji albo za pomocą „sudo dpkg -i pgprs_0.9-1_all.deb”
  • uruchom poprzez skrót w menu Akcesoria albo poprzez komende „pgprs” w terminalu
  • Program po uruchomieniu chowa sie do iconTraya, jako ikonka pokazana
    strzalką na zrzucie ekranu:

    Po kliknięciu lewym przyciskiem myszy pokazuje się dialog obsługi połączenia. Jak jest połączenie pyta czy rozłączyć, jak nie ma połączenia pyta czy połączyć.

  • Po kliknięciu prawym przyciskiem myszy na icon-tray’u pokazuje sie menu, z ktorego mozemy wybrac
    interesujaca nas funkcje. „Polacz” to jest to rozłączanie/łączenie z Internetem. „Ustawienia” to wtedy pokazuje sie formatka przedstawiona w kolejnym punkcie. „O programie” to pokazuje sie formatka:

    „Wyjdz” powoduje zamknięcie aplikacji, całkowite

  • Formatka główna, „Ustawienia”, wygląda tak:

    Za pomocą jej należy skonfigurowac połączenie. W pierwszym kroku należy wybrać port do którego podłączona
    jest komórka oraz sieć GSM z jakiej korzysta użytkownik. Opcjonalnie można podać PIN telefonu. Gdy wszystko ustawione należy nacisnąć przycisk „Zapisz”. Po tym można nacisnąć przycisk „Połącz”.

  • Aby skonfigurować połaczenie Bluetooth

    -uruchomić interfejs Bluetooth w komputerze i telefonie
    -ustawić tryb wyszukiwania w telefonie (w Motorola V3 nazywa się to „Znajdź mnie”)
    -na tray’u pGPRS wybrać Ustawienia, ustawić operatora i typ połączenia „Bluetooth”, kliknąć „Zapisz”, wybrać urządzenie jakie ma służyć do łączenia

    -po chwili kliknąć Połącz
    … i powinno chodzić!

    Może być potrzebne także ustawienie w Ubuntowym Menedżerze Bluetooth w Dostępnych Usługach usługi Network Service, jak na obrazku

  • Na formatce „Informacje o połączeniu” podane sa parametry aktualnie nawiązanego połączenia. „Adres IP” jest to adres jaki został przydzielony, „Interfejs domyślnej bramy” czyli gdzie jest domyślna brama, „Ilosc błędów transmisji” to licznik błędów występujących przy wysyłaniu i pobieraniu danych, „Czas polaczenia” jest czas jaki upłynął od nawiązania połączenia. W ostatniej linii prezentowane są aktualna statystyka połączenia, RX to dane pobierane a TX to dane wysyłane.
  • Na formatce „Ustawienia” przycisk „Zapisz” powoduje zamknięcie całkowite aplikacji, natomiast użycie ikonki „x” w prawym górnym rogu powoduje zamknięcie tylko formatki, ukrycie jej. Aplikacja dalej działa w tle, posiada ikonę w tray’u

Kontakt

Sposób na kontakt ze mną można znaleźć tutaj

13 odpowiedzi do “Strona domowa pGPRS”

  1. [...] Żeby dalej nie przedłużać, to przejdę od razu do sedna sprawy, aby się szybko, wygodnie i efektywnie połączyć z Internetem przez telefon, należy wykorzystać programik i intrukcje zawarte na tej stronie. [...]

  2. OpenMobile pisze:

    witam, ja również nie będę przedłużał, pytanie: czy program działa na karcie z abonamentu (or* żeby reklamy nie było) tzn gdy karta ma pin?
    w sumie pytań nazbierałem sporo, więc sam nie wiem miało być krótko no ale skoro juz tu jestem :) a więc:
    1.czy konieczne jest zdjęcie kodu pin na kartach w abonamencie aby uzyskać połączenie w sysemach linux?
    2.czy zdjęcie kodu pin wpływa na bezpieczeństwo połączenia gprs?
    dziękuję za zwięzłą i niezbyt skomplikowaną odpowiedz :) pozdrawiam OM

  3. przemk pisze:

    Niektóre sieci używają innych ustawień dla kart prepaid, a innych dla postpaid. Wtedy są do wyboru dwie pozycje w menu (np. Era i EraTakTak). Dla innych ustawienie jest wspólne.

    Zaszyłem w programie obsługę PINu, ale lepiej by było gdyby telefon nie wymagał jego podania. Byłoby prościej i skuteczniej. Zdjęcie PINu nie wpływa na bezpieczeństwo samego połączenia, tylko na możliwość potwierdzenia tożsamości użytkownika przy połączeniu (np. po kradzieży)

  4. eloszka pisze:

    ma prawo dzialac na 9.10?

  5. przemk pisze:

    Musisz sam spróbować, powinno działać. Pamiętaj o zainstalowaniu wcześniej wvdial.

  6. [...] Producent:  Przem Kalicki [...]

  7. monha pisze:

    a co z Ubuntu 10.04?

  8. przemk pisze:

    Powinno działać bez większych problemów.

  9. ubuntu pisze:

    niestety na ubuntu 10.04 nie dziala

  10. przemk pisze:

    Co nie działa? Jakie są komunikaty po uruchomieniu z konsoli?

    Znacznie więcej na temat problemów można dowiedzieć się, gdy konfigurację przeprowadzi się z poziomu programu, a samo zestawienie połączenia wykona się w konsoli za pomocą polecenia „sudo pppd call gprs”

  11. goornidzk pisze:

    Na ubuntu 10.04 wszystko działa idealnie. Tylko teraz moje pytanie. Co z innymi operatorami?? Jest na to jakiś sposób??

  12. przemk pisze:

    Oczywiście! Wystarczy wyedytować dwa pliki:
    1. w pliku /opt/pgprs/pyGPRS.py i dodać taki dodatkowy blok (pamiętając o zachowaniu wcięć)

    elif net == ‘Heyah’:
    APN = ‘heyah.pl’
    username = ‘heyah’
    password = ‘heyah’

    gdzie net to nazwa dodawanej sieci a trzy pozostałe to dane potrzebne do zestawienia połączenia udostępniane przez operatora.
    2. w pliku /opt/pgprs/pGPRS.glade
    dodać dodatkowy wpis

    Era GSM
    Era TakTak
    Plus GSM
    Plus Simplus
    Orange
    Orange GO
    Play
    mBank
    Heyah
    ……

    gdzie wpisana nazwa będzie taka sama jak ta w pierwszym pliku.

    Po ponownym uruchomieniu programu nowa opcja będzie już dostępna.

  13. goornidzk pisze:

    Dzięki:)

Dodaj odpowiedź