Programowanie umysłu [styczeń 2006]

Wstęp:

Wiele pomysłów na wynalazki zostało zaczerpnięte z przyrody. Jeśli zapytałbym przypadkowego przechodnia od czego pochodzi pomysł na komputer, to pewnie otrzymałbym odpowiedź, że mózg. Człowiek ciut lepiej znający się na sztucznej inteligencji dodałby, że jak na razie komputerom jeszcze troche brakuje do osiągniecia intelektualnej niezależności. Zacznie się rozwodzić nad "iskrą bożą", przytoczy argument, że obecne komputery są "mądre mądrością odbitą". Powie, że komputery są tak mądre, jak mądrzy byli jego twórcy, którzy stworzyli jego "myśli", zebrane w całe zbiory gotowych "ścieżek myślowych". Gdy komputerowy intelekt stwierdzi, że ma się zajmować czymś co coś mu przypomina, wybierze rozwiązanie które jest przypisane do otaczającej go sytuacji. Zbiór tego w jaki sposób komputer myśli zawarty jest w programie komputerowym.

Program komputerowy:

Czym jest program? W najprostszym rozumieniu jest to instrukcja dla komputera w języku dla niego zrozumiałym, która opisuje co maszyna ma zrobić. Program może wyglądać jak prosty kalkulator: komputer uruchamia program, użytkownik podaje kolejno dwie liczby. Następnie w programie ("instrukcji") komputer odczytuje, co ma z nimi zrobić i na przykład dodaje je do siebie. Na koniec wyświetla je na ekranie. I w tym miejscu program konczy działanie. Informatyk powie jeszcze, że dwie liczby podane przez użytkownika to dane wejściowe, a wynik zwrócony przez program to dane wyjściowe. Zacznie opowiadać, że te dwie liczby zostały przetworzone według jakiegoś algorytmu (czyli ściśle określonego przepisu co ma być zrobione).

Cechy wspólne mózgu i komputera:

I w tym momencie dochodzę do sedna sprawy, czyli jak bardzo komputery przypominaja umysł. Przy pewnej dozie wyobraźni można przyjąć, że umysł jest wysokowydajnym komputerem. Każdy w głowie ma zapisane mnóstwo programów, zbieranych przez całe życie. Niektórzy nazywają to doświadczeniem życiowym, inni świadomością życia. Na sposób przetwarzania danych przez komputer-umysł można spojrzeć z kilku punktów widzenia. Najprostszą interpretacją jest przetwarzania tego, co inni do nas mówią. Ich słowa, swoiste dane wejściowe wywołują określone emocje, myśli czy wreszcie działanie. Pojawienie się danych wejściowych uruchamia zaszyty program, nastepuje przetworzenie danych i powstają dane wyjściowe. Według tej teorii wszystko to co zostało zaprogramowane dotychczas wpływa na teraźniejsze działanie.

Przykłady prostych programów:

Jasiu był mały i różne rzeczy sobie przyswajał, które potem w dorosłym życiu owocowały. Opiszę to na przykładach jak to działa:

• Jasiu wychowywał się w "nienajlepszej" dzielnicy. Dookoła słyszał tylko, że "tutaj to jeszcze nikt do niczego nie doszedł"
  Efekt (dane wyjściowe): Jan do niczego nie doszedł, jego dzieci też do niczego nie dojdą. Nawet jeśli zastanawiał się czy swoje dzieci lepiej wyedukować, to jednak stwierdził "ale po co?", przecież "i tak tu zostaną".
• Jasiu nie był skory do nauki matematyki, nie przykładał sie do rozwiązywania zadań które dawali mu rodzice. Ojciec powtarzał mu: "Synu, do niczego nie dojdziesz"
  Efekt: Jan nie pamieta juz w jakich okolicznosciach ojciec mu to powiedział, ale samo zdanie pamieta. Nie wie dlaczego, ale brak mu pewności siebie. Nie wierzy w siebie. Nic nie wychodzi z jego planów. Nie wie dlaczego.
• Jasiu strącił ulubioną wazę mamy, ta w złości wykrzyczała mu: "Jesteś beznadziejny, do niczego sie nie nadajesz!!"
  Efekt:Podobny efekt.
• Jasiu nie lubil chodzić w czapce. Tysiące razy powtarzano mu, że jak zmarznie to od razu bedzie chory.
  Efekt:Jan tak bardzo w to wierzy, że choroba musi się pojawić
• Jasiu wydał całe kieszonkowe na słodycze. "Ależ jesteś rozrzutny, nigdy nie bedziesz miał pieniędzy!".
  Efekt: Janowi ledwo wystarcza do pierwszego albo i nie.

Takich przykładów każdy może przytoczyć mnóstwo. Te powyżej możemy określić jako programy negatywne. Stosując analogie informatyczną można je określić jako GIGO: garbage in - garbage out ("śmieci wkładasz, śmieci dostajesz"). Na szczęście każdy ma zapisane także programy pozytywne, dzięki którym żyje się mu lepiej.

Różnica między programem "dobrym" a "złym":

Wszystko co służy naszemu szczęściu, rozwojowi, zdrowiu można określic jako programy dobre. Małą Anię zawsze zawsze chwalono za piękne rysunki, malowanki. Duży talent wrodzony popierany ciężką pracą dodatkowo rozwijał się, odczuwała silny doping. Wierzyła w to, że ładnie to robi. A kolejni znowu to potwierdzali. Więc pracowała jeszcze intensywniej. Samonakręcająca się maszyna. Niestety, złe programy działają tak samo, nakręcają się same. W tym miejscu może wkroczyć świadome działanie użytkownika, który stwierdzi że w jego umyśle pracują złe programy. Istnieje możliwość zmieniania nieprawidłowo funkcjonujących programów, lecz jest to dużo trudniejsze u dorosłego niż małego dziecka. Dorosły człowiek ma "twardszą" psychikę, jest ona mniej plastyczna.

Istotną cechą programowania umysłu jest to, że programuje się także samego siebie poprzez słowa czy myśli. Występuje wtedy zjawisko samospełniejącej się przepowiedni, "los kieruje się w kierunku dominujących myśli". Każdy powinien być świadomy potęgi wypowiadanych przez niego słów, krążących po głowie myśli. Należy pamiętać, że "na początku było słowo", ono jest na początku wszystkiego. Bardzo ważne jest więc przykładanie uwagi do tego co się myśli czy mówi.

Drogi zmian:

Jest wiele sposobów na zmianę takich zaszystych programów, między innymi medytacje, hipnoza, sesje terapeutyczne. Prawie wszystkie te sposoby maja wspólny mianownik: użytkownik komputera-umysłu musi być w stanie kontrolować programy, zmieniać je czy też usuwać. Najlepsze efekty są osiągane, gdy umysl jest wprowadzony inny niż zwykły, "codzienny" stan swiadomosci (tzw. stan alfa). Stan ten każdy osiąga codziennie na chwilę przed zaśnięciem. Umysł spowalnia swoją aktywność, spada częstotliwość fal mózgowych, ale nadal jest w pełni świadomy. Okazuje się, że można nauczyć się wchodzenia w stan alfa i wykorzystywać go efektywnie. Ma wtedy otwarte wszelkie możliwości do manipulowania programami na swoim głównym komputerze, pozostając całkowicie świadomym rzeczywistości dookoła.

Kurs samokontroli umysłu:

Z dostępnych wielu dróg, kierując się własnym doświadczeniem, mogę polecić "Kurs samokontroli umysłu", według pomysłu Jose Silva. Więcej informacji można znaleźć na stronie silva.alpha.pl