Dworzec kolejowy, port rybacki, przystań jachtowa czy wreszcie molo służące za falochron i wyjście statków na pełne morze. To naprawdę jest bardzo urokliwe, ale bardzo rano. Nawet jak wybierzesz się na spacer o tej porze nie musisz być głodny – można znaleźć całodobowe żarcie, ja zasmakowałem w tamtejszym kebabie. Podjadałem więc, później szukałem gdzie można połazić. Łeba leży pomiędzy dwoma jeziorami Łebsko i Sarbsko. To pierwsze należy do największych w Polsce. Można zrobić sobie dwie wycieczki piesze, jednego dnia nad jedno, drugiego nad drugie.

Trasa pierwsza

Wyszedłem z Łeby w okolicach portu rybackiego i kierowałem w kierunku wsi Rąbka. Każdego dnia kursują tutaj melexy, ale ceny są z kosmosu. Gdy wyjdzie się rano to przyjemnie idzie się i wchodzi się za friko. No nie wszędzie, ale nie kasują ciebie na każdym kroku. Po dojściu do Rąbki można sobie pójść na molo i popatrzeć na jezioro Łebsko.

Gdy pójdzie się dalej można wejść do muzeum, w którym zgromadzono eksponaty związane z niemiecka produkcją rakiet na tym terenie. Mnie bardziej interesował cel tej wycieczki Wydma Łącka, czyli spory teren gdzie tylko piasek i górki. Gdy znajdziesz się w środku terenu wydm, to można poczuć się trochę jak na pustyni. Szczególnie gdy słońce przypieka, a wiatr zupełnie zamilkł.

Z wydm można przejść prosto na bardzo ładną plażę i brzegiem morza wrócić do Łeby.

Trasa druga
Wychodząc z Łeby kierowałem się na Nowęcin. Tam już blisko nad jezioro Sarbsko, gdzie zaczyna się też szlak wzdłuż brzegu. Idzie się lasem, co jakiś czas można dojść nad brzeg.

Dalej skierowałem się w kierunku miejscowości Sarbsk i dalej Ulinia. A wszystko po to by dojść do celu czyli starej latarni morskiej w Stilo. Większość drogi przebiega wśród pól, lasów, ale też trzeba przejść kawałek szosą. Na szczęście mało ruchliwą. W pełni lata dokuczają gzy, co pewnie jest konsekwencją sporej ilości krów i koni. Da się wytrzymać. U celu latarnia w Stilo.

Zbudowana przez Niemców na początku dwudziestego wieku, całkowicie metalowa. Można wejść na samą górę, skąd roztacza się się piękny widok na całą okolicę.

Co ciekawe latarnia jest jedną z niewielu, które zbudowane są prawie z samego żelaza – od środka wygląda jak poskręcana śrubami z metalowych kafli.

Powrót do Łeby znów brzegiem morza.

Mam wątpliwości, czy taka „reklama” jest dozwolona.

Ponad miejscowością Wierchomla na wysokości 887m npm znajduje się schronisko PTTK, które oferuje noclegi.
Z tablicy na bacówce można dowiedzieć się że:

MAMY TUTAJ:
- 40 miejsc noclegowych od 25 zł
- domek z kominkiem i łazienką
- kuchnie regionalną /potrawy robione na miejscu/
- lane piwo, grill
- możliwość organizacji spotkań, biesiad z pieczeniem barana, muzyką
- ciszę, spokój i piękne widoki….

NIE MAMY TUTAJ:
- stałego prądu /agregat/
- telewizji
- wyścigu szczurów

Gdy piszą o ciszy, spokoju i pięknych widokach nie przesadzają – o każdej porze roku tam jest po prostu przecudnie.

Bacówka położona jest pomiędzy stokami Dwóch Dolin, a Jaworzyną Krynicką. Stąd można dojść szlakami do Szczawnika, Żegiestowa, Łabowskiej Hali (tu jest schronisko), czy wreszcie na Jaworzynę i zejść do Krynicy.

Strona bacówki: http://wierchomla.pttk.pl/
Wikipedia o bacówce
OpenStreetMap

Sam Żarnowiec to miejscowość oddalona kilka kilometrów od Jeziora Żarnowieckiego. Można znaleźć tutaj duży kościół z dobudowanymi zabudowaniami klasztornymi. Po drugiej stronie ulicy szkoła podstawowa, którą w 1903 roku wybudowali Niemcy. Miejscowość jakich wiele. Najbliżej jest na północny koniec jeziora, około dwóch kilometrów. Ta strona zbiornika to ostoja ciszy i spokoju. Tutaj to już wieś Lubkowo czyli gospodarstwa rolne, działki rekreacyjne, mnóstwo tablic z ogłoszeniami o wolnych pokojach. Trochę denerwuje, że nie można sobie przejść plażą wyjątkowo czystego jeziora Żarnowiec, bo każdy chce mieć kawałek jego tylko dla siebie. Co chwile ogrodzenia, takiego nagromadzenia tabliczek ostrzegających, że to „teren prywatny” oraz „jeśli on cie nie zagryzie to ja cie zastrzele” nie widziałem jeszcze nigdzie. Niewiele przejść, żeby można było zobaczyć wodę. Jak już się dojdzie widać jak jest czysto.

Część południowa jeziora to zupełnie inna historia. Na przestrzeni wielu hektarów tak zwana „Specjalna Strefa Ekonomiczna Żarnowiec”, czyli wiele hal produkcyjnych. Prawdziwa dzielnica fabryczna. Wśród tych zabudowań także coś po co tam byłem: elektrownia atomowa. Kompletnie opuszczone, szare betonem i zielone zarastającym zielskiem. Ten teren leży niedaleko od jeziora, planowane instalacje miały korzystać z jego wody.

Ale niewiele osób wie, że Żarnowiec ma już jedną, działającą i to bardzo słynną elektrownie wodną. Jest to tak zwana elektrownia odpływowo-pompowa, największa tego typu w Polsce. Jest dość nietypowa, jeśli oczekujesz czegoś w rodzaju tego co widziałeś w Solinie czy Rożnowie. Tu nie ma spiętrzenia wody, która potem wpada na turbiny wytwarzające prąd. Elektrownia umiejscowiona przy sztucznie wybudowanym kanale na południowym brzegu Jeziora Żarnowieckiego. Posiada cztery turbiny, które mogą pracować w dwóch kierunkach. Na okolicznej górze umiejscowiony jest drugi, całkowicie sztuczny, zbiornik wodny o powierzchni 135 hektarów. Zbiornik połączony jest z elektrownią za pomocą czterech ogromnych rur o średnicy około sześciu metrów. Gdy w krajowej sieci energetycznej występuje nadwyżka prądu, wtedy cztery turbiny znajdujące się w elektrowni pobierają prąd i pompują za pomocą ogromnych rur wodę z jeziora do górnego zbiornika. Gdy wymagana jest dostawa prądu do sieci krajowej, wtedy z górnego zbiornika spuszczana jest woda ogromnymi rurami i te same turbiny wytwarzają prąd oddawany do ogólnokrajowej instalacji. Tak naprawdę to ta elektrownia działa jak gigantyczny akumulator, który magazynuje lub oddaje zgromadzoną energię do sieci. Na górnym zbiorniku różnica poziomów może sięgać szesnastu metrów, na jeziorze ten skok może wynieść nawet metr. Linia energetyczna doprowadzona do elektrowni jest potężna. Elektrownia składa się z czterech niezależnych od siebie zespołów. Gdy wszyskie pracują jako pompy wtedy pobierają 800 MW. Gdy wszystkie pracują jako generatory wtedy mają moc 700MW. Sterowanie odbywa się zdalnie, pulpit sterowniczy znajduje się w Warszawie w Krajowej Dyspozycji Mocy.

Z Jeziora Żarnowiec na północy wypływa rzeka Piaśnica. Płynie na północ i po kilku kilometrach wpada do morza w miejscowości turystycznej Dębki.

• Business Coaching – magazyn poświęcony coachingowaniu w ujęciu businessowym, czyli autoreklama trenerów biznesowych. Da się wyczytać coś ciekawego przydatnego na codzień.
• Dragonia – magazyn poświęcony Linuksowi i Wolnemu Oprogramowaniu. Kiedyś napisałem parę artykułów do niego, teraz u mnie na serwerze jest jeden z mirrorów. RedNacz jest bardzo w porządku
• Linux+ – do niedawna tylko klasyczny miesięcznik do kupienia w kioskach, teraz do pobrania jako PDF po rejestracji.
• Moje Jabłuszko – bardzo obszerny miesięcznik (zwykle, choć ostatni numer z przyczyn technicznych jest numerem podwójnym), w całości poświęcony technologiom firmy Apple. Wiele informacji o sprzęcie, oprogramowaniu i wiele komentarzy dotyczących aktualnej działalności firmy.
• Pokochaj Fotografie – ani słowa o niuansach technicznych nowoczesnej fotografii, ale mnóstwo informacji o sztuce fotografowania.

O ironio powyższy teledysk został nakręcony w okolicach mojego miejsca pracy.

Formularz wypełniony, czas na wysyłanie. Tu niestety klęska w postaci słynnego:
27. Status 414
Jeżeli otrzymasz status dokumentu 414 - Weryfikacja negatywna - błąd danych identyfikacyjnych
Ponowne kilkukrotne sprawdzenie danych, niestety za każdym razem ten sam efekt. Potem kilkukrotne próby wpisywania różnych kwot za ubiegły rok – ciągle to samo. Jako okoliczność łagodzącą mogę podać, że moje PITy nie należą do tych najprostszych. No cóż, poddałem się. Minus.
No dobrze, ale skoro mam wypełnioną deklarację to może ją wydrukuję i prześlę w sposób tradycyjny. Wydruk jest możliwy, pierwsza próba na wirtualnej drukarce CUPS-PDF i PDF gotowy. Zaglądam do środka i dane są, ale jakość czcionek fatalna. Chwila kombinowania i okazuje się, że wystarczy wejść we własności wydruku i przestawić rozdzielczość wydruku ze 150dpi na 300dpi. Teraz wygląda elegancko.
Całe szczęście jednak wstrzymałem się z wysłaniem tego PITa – coś mnie tknęło i ponownie wprowadziłem dane do programu PITy 2009 – niestety dostałem inne wyniki, czyli kwoty. Po porównaniu danych okazało się, że e-deklaracja pozwoliła na wprowadzenie zbyt wysokiej kwoty kosztów uzyskania przychodu, ponad kwotę dopuszczalnego limitu. To prawda, że moje zeznanie nie należy do typowych, ale za to bardzo duży minus. Późniejsze wizyty w skarbówce i składanie wyjaśnień to żadna przyjemność. I pewnie nic nie pomoże tłumaczenie, że przecież użyliśmy do tego ich własnego programu.

• Podczas wykańczania naszego mieszkania kupiliśmy kabinę prysznicową GEMY zrobioną małymi chińskimi rączkami. Kabina jak kabina, z dużymi ciężkimi przesuwnymi szklanymi drzwiami. Uchwyty rolek, które podtrzymywały te drzwi robiły solidne wrażenie, ociekały chromem i wyglądały na metalowe. Niestety, po rocznej mniej więcej eksploatacji okazało się, że chrom może i to był, ale położony na badziewnym plastiku. Uchwyty połamały się, całe szczęście drzwi opadły w sposób kontrolowany. Nasz lokalny sklep załatwiał nowy komplet kilka miesięcy, ciągle nas zwodząc, że „już dzwonili i niedługo będą”. Cóż, w końcu Basia poszukała w necie firmy WEMA, mail do działu handlowego i już złożone zamówienie. Jeszcze 80 PLN z kieszeni, szybka dostawa i są! Prawdziwie metalowe, solidne, idealnie pasujące. Od razu ładniej i przyjemniej zrobiło się w łazience, gdy szklane drzwi zastąpiły jakieś lipne zasłonki.
• W moim seacie toledo od jakiegoś czasu nagminnie zaparowywały szyby. Mimo ogrzewania, nawiewów para ciężko ustępowała. Permanetne uchylanie szyb nie wchodzi w grę, szczególnie gdy wozi się dziecko. Rozwiązanie banalne poszukać filtru przeciwpyłkowego (tego co oczyszcza powietrze zasysane do wnętrza samochodu), przekonać się o braku jego wymiany od kilku lat i że jest zapchany na amen. Potem znaleźć jego typ i zamiennik Filtron 1059K, wydać około 80 PLN i samochód jeździ jak nowy
• Trzecia sprawa jest trochę inna. Jak kupuje się nowe radio samochodowe to WARTO (bardzo warto!) dokładnie przeczytać instrukcję montażu i wykonać wszystko punkt po punkcie, nawet jak wydaje się to nielogiczne. Radio JVC KD-R301 (niska półka) ma ciekawy ficzer: minus podłącza się jednym kablem, natomiast plusa można podłączyć dwoma – bezpośrednio z akumulatora albo zza stacyjki. Jest napisane wyraźnie, że oba kable mają być podłączone. Ja stwierdziłem, że niepotrzebne mi zasilanie zza stacyjki, podłączyłem tylko bezpośredni. Dało to ciekawy efekt – radioodtwarzacz nie chciał się włączyć, ale reagował na podłączenie zasilania świecąc się przez chwilę, podświetlał godzinę po naciśnięciu przycisku czy też aktywował się dla wyplucia płyty. Ale o włączeniu nie chciał słyszeć. Po długiej medytacji dojrzałem nawet gotowy kabelek przy radiu do rozwidlenia jednego plusa na dwa przewody. Nie rozumiem dlaczego, ale tak ma być i działa.
  Przy okazji: proste w obsłudze, dobrze łapie stacje i ładnie brzmi. Dla mnie super!